Max de Winter

Laat Max de Winter in veel gevallen nog mensen in zijn werk toe, langzaam verschuift zijn aandacht naar de leegte van het landschap, een leegte die hij vult met mysterieuze lichte en donkere partijen, echter wel zodanig dat het geschilderde landschap voor de toeschouwer langzaam toegankelijk wordt, zich tenslotte aan hem overgeeft, hem deelgenoot maakt en hij de zwerftocht naar een onbekende verte kan beginnen. Een obsederende, intrigerende bezigheid.